пятница, 10 марта 2017 г.

Расшифровка Торы: С кем боролся Иаков?


Одним из самых таинственных событий, отмечающийся в Торе, является борьба Иакова с Богом. Здесь говорится, что когда Иаков был один, Некто боролся с ним до проявления зари. И увидев, что не одолевает его, коснулся состава бедра его и повредил состав бедра у Иакова. А когда взошла заря, Иаков не отпускал его, пока он не благославил Иакова. Он сказал Иакову: «Отныне имя тебе будет не Иаков, А Израиль, ибо ты боролся с Богом, и человеков одолевать будешь». И нарек Иаков имя место тому: Пенуэл; ибо, говорил он, я видел Бога лицом к лицу, и сохранилась душа моя. И взошло солнце, когда он проходил Пенуэл; и хромал он на бедро свое (Бытие,32:20-31). Чтобы понять суть этой главы, сперва надо понять язык - логику древнееврейских мудрецов.
В священном Коране открыто говорится, что эта книга ниспослана именно для сынов Израиля, которых Бог пpeвoзнec нaд миpaми. Бог дал им книгу, мудрость, пророчество, блага и cдeлaл их пpeeмникaми нa зeмлe и вoзвыcил. Они избраны по знанию над мирами (Коран,27:76,77, 45:16, 2:47,122,40,  44:32, 45:16, 6:165). Это означает, что мудрость древнееврейских мудрецов особое, и она превосходить знания простых смертных. Это превосходство царь Соломон называет «языком птиц»: И сказал царь Соломон: "О люди! Мы обучены языку птиц, и нам даровано от всего сущего. Это и есть явное превосходство» (Коран,27:16). Следовательно, мы сперва должны понять суть птичьего языка, а потом с его помощью расшифровать борьбы Иакова с Богом.
Согласно французскому философу, исследователю суфийской мистики Анри Корбен - «язык птиц» есть язык сущности, язык чистого бытия, на котором внутреннее и духовное существо передает информацию другому внутреннему и духовному существу о качестве своего бытия. Исследователи утверждают, что общечеловеческий язык, предшествующий вавилонскому смешению, был как раз таким «языком птиц» в его наиболее чистой форме  (Шихабоддин Яхья Сохраварди, «Багряный ангел». http://angel.org.ru/2/sohravar.html). Об этом писал и великий суфий аль-Газали: «Знай же, что каждая частичка небес и земли общается с одушевленными и разумными в сокровенной тайной беседе. Ей нет пределов и нет конца, так как это слова, почерпнутые из моря речи Всевышнего, которая бесконечна… Кроме того, они беседуют о тайнах земного и Небесного царств Всевышнего, раскрытие же таких тайн порицается,  ведь раскрыть тайну – значит уничтожить его… аль-Газали считает высшее знание, которое является целью человека – светом. Это божественный свет делает все явным, освещая все. Образ знания как света, идущего свыше и освещающего человеческую душу, встречается у Плотина в «Эннеадах». Исследователь Наумкин отмечает, что «…вся сфера мистического приобщения человека к высшим идеям, к божественному миру основана  на категориях видения, света, манифестации – выявления скрытого. Поэтому слово «глаз», говорит аль-Газали, также должно быть понято в двух значениях. «Закрой глаза, чтобы видеть» - этот суфийский императив является лейтмотивом мистики его книги. Это видение не означает, что предметы предстают перед человеком в их видимом образе, это особый, таинственный образ, не поддающийся описанию и невообразимый. Такое видение противопоставляется воображению как примитивному виду зрения. Дух в человеке, аль-Газали уподобляет светильнику… М. Смит считает, что постоянное употребление аль-Газали образов, связанных со светом, хотя и основано в какой-то степени на Коране, является по происхождению эллинистическим, особенно в том, что касается ассоциирования света со знанием. Он утверждает, что пророки получают знания в его чистой, первозданной форме (Абу Хамид аль-Газали, «Воскрешение наук о вере» М.,1980, стр. 209,210,309). Другой  известный суфий Насафи, называет язык чистого бытия и света - языком первичной материи, которое излучает информацию. Следовательно, «язык птиц» является языком первичной материи и познать его может только избранные.
Согласно Платону, обо всех боговдохновенных прорицаниях изрекал свой суд, приставленное к нему племя истолкователей и лишь они могут разгадывать таинственные речения и видения. Потому, что это у них Боги построили вид печени и учредили в ней прорицалище (Платон, «Тимей»,71Е,72В). Известный суфийский шейх Шихабоддин Яхья Сохраварди считает, что это племя истолкователей управляется Аллахом: «Именно под Его (Аллах) водительством были наиболее почитаемые мудрецы, во всем отличавшиеся от магов. Их высокое учение о Свете, учение, подтвержденное опытом Платона и его предшественников, я изложил в моей книге, озаглавленной "Восточная теософия" (Хикмат аль-Ишрак), я всего лишь продолжатель их начинания" (Анри Корбен, «История Исламской философии», сайт: http://ruh.kz/blog/anri-korben-istoriya-islamskoi-filosofii). А французский писатель Франсуа Рабле доказал, что между доктринами гульярдов и учением Платона существует полное тождество (Грасе д”Орсе, «Язык птиц. Тайная история Европы», сайт: http://lib.rus.ec/b/370590/read). Это означает, что европейские гульярды, знающие «язык птиц» тоже происходят из того же рода истолкователей и являлись исполнителями божественной воли.
Великий суфий Мухиддин Ибн Араби считает, что ступень Соломона, т. е. высшее тайное знание, которым владел царь Соломон, даровано народу пророка Мухаммеда и потому никакой другой народ не превосходит его (Ибн Араби, «Геммы мудрости», гл.16). Следовательно, избранные по знанию сыны Израиля, являются народом пророка Мухаммада, т. е. сейиды. И «язык птиц» является наукой сейидов-батинидов – суфизмом.
Один из классиков суфизма аль-Кушайри (ум. 1074) считает, что суфии являются избранными: «Бог сотворил сию общину избранных меж Его друзей, и возвысил оных над прочими своими верующими после Своих посланников и пророков... и очистил их от всяких темнот». Кушайри утверждал, что понятие суфии не кроется ни в каких словесных корнях, предлагаемых для его производства, ибо большей частью происходит насилие над правилами языка: «Сия группа также хорошо известна тем, что требует определений посредством словесного сходства и розысков корнесловия», — говорит он. К аналогичному мнению приходит и британский востоковед сэр Уильям Джонс (ум. 1794), который начал изучать языки фарси, арабский и санскрит во время создания Азиатского общества в Калькутте в 1784 году. Для него все глубоко мистические учения представлялись, в конечном счете, едиными; их выражают посредством «тысячи метафор и поэтических фигур, изобилующих в священных поэмах персов и индусов, которые как нам представляется, по сути, выражают одно и то же и различаются лишь в средствах выражения, ввиду различия корнесловия их языков!» (Эрнст Карл, «Суфизм», см. сайт: http://www.universalinternetlibrary.ru/book/ernst/2.shtml ).
В своих книгах и статьях я показал, что все древние тексты являются символами, которые содержат в себе тайные знания. Эти символы являются согласными звуками, которые и являются носителями понятия. Чтение согласных направо или налево, не меняет их смысл. Гласные же играют лишь связующую роль. Следовательно, чтобы понять древний текст, надо знать, что означает каждый согласный, который в то же время является символом. Стало быть, чтобы понять суть борьбы Иакова с Богом, мы должны обратить внимание на корнесловие символов и попытаться расшифровать его с помощью других древних символов.
Символы Иаков/Иакоб/Ягуб состоит из согласных КВ/КБ/ГБ которые по смыслу идентичны. В древнеегипетских текстах этот символ известен как Геб, который означал «землю» сотворенные на небесах. Из Гелиопольского варианта учения о сотворении мира следует, что мироздание представляло собой цепь порождений одними природными явлениями других: «Посреди первобытных вод Нуна (Науна) вознесся на холме верховный Атум (Атам), чье имя могло толковаться как «все». Из самого себя Атум произвел чету Шу и Тефнут - Воздух и Влагу. От них родилась вторая чета - Геб (Гиба) и Нут - Земля и Небо. А от Геба и Нута родились: Осирис и Исида, Сет и Нефтис (Нефтида) и т. д. В книге «Книга Гора или расшифровка Торы» (Сайт: http://gilarbey.blogspot.com/2013/05/blog-post_8125.html) я показал, что в древнеегипетских текстах говорится о сотворение космического человека фараоном Амоном. Фараон Амон с помощью магии и жертвоприношений сотворил из первичной материи человека космического масштаба. В Торе этот древнеегипетских Бог Атум (ТМ) называется Адамом (ДМ), который был  «от края неба до края неба» (Втор.4;32). Это утверждает известный ученый Девид Рол. Следовательно, земля, которая была сотворена за 7 дней и есть небесный мир сотворенный фараоном Амоном в Гелиополе.
Согласно античного философа-неоплатоника Ямвлиха Халкидского, древнеегипетские и ассирийские жрецы, которых он называет теургами, с помощью теургических процессов, т. е. жертвоприношений и ритуалов творили Богов (Ямвлих Халкидский, «О египетских мистериях», сайт: http://www.lib.ru/URIKOVA/misteria.txt). Символ «теург» (ТРГ) на «птичьем языке» идентичен с символом «тарика» (ТРК) суфизма. В суфизме, путь тарика – это «путешествие» в первичную материю членов суфийского братства турков (тюрк). Цель тариката – это превращение в Хакиката/Хакка, т. е. Бога. Когда мюрид, в экстатическом состоянии поднимается по лестнице тариката (тарика), он начинает испытывать состояние созерцания Божества, т. е. первичной материи. В Хакикате существуют две фазы: фана (исчезновение) и бака (вечнобытие). В фазе фана - его внутренним состоянием является растворение в Боге, в то время, как внешне он присутствует в мире и всецело отдает себе отчет в том, что происходит вокруг него. А состояние Бака состоит в вечном пребывании в Боге. На этой, чрезвычайно продвинутой стадии Бог не является более завесой, скрывающей мир от суфия, равно как и мир для него уже не скрывает Бога; не существует уже никакого разделения. Двойственность преображается в Единство. И человек начинает получать от первичной материи ответы на все вопросы (Эрнст Карл, «Суфизм», см. сайт: http://www.universalinternetlibrary.ru/book/ernst/2.shtml ). Согласно аль-Газали, человек в этой ступени в течение часа может познать все науки от начала до конца. Он может измерять все небеса и просчитать все звезды и вычислить расстояния до них (Абу Хамид аль Газали, «Эликсир Счастья», сайт: http://www.klex.ru/cwo). В этой стадии человек может разузнать пропорцию всего, и даже сотворить живые существа. Следовательно, символ Бака (Бог) является достижения путем суфизма высшего разума. Если учесть, что символы Иаков и Ягуб (КВ/ГБ) на «птичим языке» идентичны с символами Бака (БК), то будет понятно, что Иаков является образом Бога Амона, который в состоянии Бака сотворил на небесах космического Бого-Человека Адама. Стало быть, под символом «Иаков был один», подразумевается уединение фараона Амона, его вхождение в экстатического состояния. А под символом «борьбы Иакова с Богом», подразумевается «борьбы» фараона Амона с первичной материей и сотворение из него небесного Бого-человека Адама.
 В тюркском памятнике Орхон – Енисей, в начале текстов Могилян и Кюлтекин, тюркский (теург) хан утверждает, что именно он, как Бог сотворил Бога и родился на небесах. А в памятнике Моюн Чор говорится, что всезнающий мудрый хакан был в Боге (в первичной материи) и превратил Его в Эль, т. е. на небесах создал небесное царство, мир духов (Раджабов А.,Мамедов Ю., «Орхон – Йенисей абиделери», Б.,1993, стр.104,134). В Торе говорится, что после «борьбы», Бог назвал Иакова – Израилем. Символ Израиль/Исраэль расшифровывается как Изра/Исра и Эль. Под символом Изра/Исра (ЗР/СР) в древних источниках подразумевается Бог Асар/Осирис/Азар и т. д. Мы уже писали, что Атум произвел чету Шу (иден. Иешуа/Шиа/Иисус) и Тефнут. От них родилась вторая чета - Геб и Нут, и от которых родились Осирис и Исида, Сет и Нефтида. Следовательно, переименование Иакова в Израиль означает, что после сотворение небесного мира Геб, в состоянии Бака, этот мир был назван царством Осириса, т. е. Израилем. А из этого выходит, что избранные Богом, т. е. евреи являются потомками древнеегипетского Бога Асара/Осириса. И то, что согласно древним источникам, избранными считались Хазарские тюркские беки, означает, что теурги, сотворившие в состоянии Бака - Бога на небесах и есть тюркские сейид-беки Бога Азера/Асара/Осириса.
В книге говорится, что место «борьбы» с Богом, Иаков назвал Пенуэлом. Символ Пенуэл в суфизме расшифровывается как Пену-Эль или Эль-Пену, т. е. земля, территория, народ Пену. В источниках символ Пенуэл/Элпен пишется как Лпин, Лепон, Лапан, Лабан, Лбин, Либан и т. д. и считается землей Кавказской Албании (Дж. Меджидов, «Северная Албания или Союз царств Лпиния», сайт: https://vk.com/topic-22515003_26860192). В книге «Китаби Деде Коркуд» (IX век) символ Пенуэл/Элпену пишется как Алпан. Здесь алпаны – жители небесного мира, которых можно видет во сне.
Чтобы понять символ Пенуэль, мы должны обратить внимание на символ «Пен». В древнеегипетских текстах этот символ относится основному Богу, т. е. Богу Амону. В папирусе, хранитель дома хранителя печати Ну победоносный говорит: «Приветствую тебя, о Бедро, живущее в великом Озере северного неба, видимое простым глазом и бессмертное. Я встал над тобой, когда ты взошло подобно богу. Я видел тебя, и я не умер. Я поднялся к тебе и воскрес подобно богу. Я гоготал как гусь, я парил как сокол среди божественных облаков и великой росы. Я совершил путешествие с земли на небо. Бог Шу помог мне встать, Бог света укрепил меня с двух сторон „лестницы“ и звезды, которые никогда не заходят, направили меня по верному пути и помогли избежать уничтожения. Я несу с тобой то, что защищает меня от бед на пути мимо Бога Пена; ты проходишь, и слава тебе, О великий Бог Пен! Я вышел из озера Огня, расположенного в  Сехет-Саса (т. е. в Поле Огня). Ты живешь в озере Огня в Сехет-Саса, а моя жизнь в посохе священного (Бога) (Э.А.Уоллис Бадж, «Египетская Книга Мертвых», Эксмо, М.,2005, стр.503). Согласно этого текста, Бог Пен живет в озере Огня, т. е. в первичной материи. Следовательно, Бог Пен – это образ Бога Амона, который в экстатическом состоянии тарика, совершил «путешествие» с земли до небо и воскрес «подобно Богу». И то, что Амон видел «Бедра» и не умер, означает, что повреждения состава бедра Иакова является символом, означающее, что бедро Иакова связано с божественной сущностью, т. е. с первичной материей. А утверждение Иакова, что он видел Бога лицом к лицу в Пенуэле и сохранилась его душа, подсказывает нам, что,  Богом Пен (Пенуэл) управляет душа Иакова, т. е. душа Амона, получившая с помощью тарика бессмертие.
В древнеегипетских текстах «Бедро» относится к Богу Осириса и также называется «Железным Бедром, на котором стоят Боги». Но она считался и Бедром Богини и отождествлялся с столпами Храма Жрицы, которые держат небесный мир. Поэтому «Бедром небесной коровы» назывался созвездие Большой Медведицы. О бедре говорится и на Новом Завете.
В Новом Завете, говоря о Иисусе отмечается, что «На одежде и на бедре Его написано имя: «Царь царей и Господь господствующих» (Откров.19:16). Это означает. что божественность Иисуса связано с его бедром. Чтобы понять этого, мы должны знать больше о рождении избранных, святых людей.
В Торе говорится о сотворение Богом не одного, а два вида человека. А. Л. Хосроев приводя цитаты из Филона Александрийского, пишет: «Велико отличие теперь (Библия, Быт. 2:7) сформированного человека и прежде (Быт.1:27) возникшего по образу Бога. Ибо, будучи сформирован чувственным, он уже причастен качеству, состоит из тела и души, мужчина или женщина, смертный по природе; а (созданный) по образу – некий первообраз или род или печать, умный бестелесный, ни мужчина, ни женщина, нетленный по природе». Различая «земного» и «небесного» человека (следуя здесь платоновской традиции противопоставления чувственного и умопостигаемого миров), Филон сочетает язык Септуагинты с понятиями платоновской философии. «Два рода людей: ибо этот (т. е. о котором говорится в Быт. 1:27) – небесный человек, а тот (Быт. 2:7) – земной. Итак, небесный, поскольку произошел по образу Бога, полностью причастен тленной и земной сущности, а земной сделан из беспорядочной материи, которую он (т. е. Моисей. – А. Х.) назвал прахом. Поэтому он говорит, что небесный не вылеплен, а опечатан по образу Бога, а земной это то, что сформировано мастером, но не порождение» (А.Л.Хосроев, «Александрийское христианство», М.,1991, стр.110). Это означает, что избранные связаны с божественной сущностью, т. е. с первичной материей и они созданы по образу Бога. В суфизме, созданные по образу Бога считается род пророка - овлия, вали. Р. Николсон определяет эту категорию святых суфизма следующим образом: «Так как вали, или святой, является массовым типом Совершенного Человека, необходимо знать, что суть мухаммеданского культа святых, так же как и пророков, не что иное, как божественное озарение, немедленное видение и познавание невидимых и непознаваемых вещей, когда завеса разума неожиданно поднимается и сознательное «Я» исчезает в потрясающей славе «единственного истинного Света» (аль-Газали, «Воскрешение наук о вере», М.,1980,стр.276). Это означает, что вали/овлия, т. е. святой, является «человеческим вариантом» небесного Адама/Атума - образом Бога на земле. А они связаны с божественной сущностью и поэтому считаются бессмертными.
Платон считает рождение бессмертного человека в смертном теле – божественным делом: “Все люди беременны как телесно, так и духовно, и когда они достигают известного возраста, природа наша требует разрешенья от бремени. Разрешиться же она может только в прекрасном, но не в безобразном. Соитие мужчины и женщины есть такое разрешенье. А это дело божественное, ибо зачатие и рождение суть проявления бессмертного начала в существе смертном (Платон, «Пир», 206 С). О бессмертности божественного рода говорится и в Коране: “Мы не устраивали до тебя никакому человеку бессмертие” (Коран,21:34). Все это говорит о том, что священность рода избранных, связан с бедром этого рода.
Известно, что древние божества в источниках, рисунках описывается широкобедрыми.  В греческой мифологии говорится, что после смерти Семелы, Зевс зашил младенца – Диониса в свое бедро и носил его там до положенного времени. Мы знаем, что Дионис является одним из образов древнеегипетского Бога Озири. А это означает, что широкобёдрость – символ божественности указанного рода. В источниках широкобедрыми в основном являлись энареи, которых из-за этого «недуга», называли женоподобными гадателями. Псевдо-Гиппократ отмечает, что энареи - “скифские богачи, не люди самого низкого происхождения, а, напротив, самые благородные и пользующиеся наибольшим могуществом”. Энареи пользовались значительным влиянием и престижем в скифском обществе. Псевдо-Гиппократ объясняет это тем, что “причину такого явления туземцы приписывают божеству, и поэтому чтут таких людей и поклоняются им, каждый боясь за себя”. Таким же почетом пользовались мидийские маги и колено Левита (только представители этого племени могли быть жрецами!) в древнем Израиле. Сопоставление энареев Геродота, анариаков Страбона, обитавших у Каспия санореев Птолемея, и локализуемых рядом с Албанией анореев подводит нас к адекватному выводу, согласно которому все эти племена обитали в одном регионе (А.М.Хазанов, «Социальная история скифов», М.,1975,стр.169). В Мидии, этому “недугу”, т. е. “женоподобности”, подвержены в основном племя ал-джил, т. е. гелы (Ф.М.Асадов, “Арабские источники о тюрках в раннее средневековье”, Б.,1993,стр.113). Это говорит о том, что скифы и есть гелы, т. е. жители древнего Гелиополя, где был сотворен небесный мир Геб/Осириса. 
Согласно Страбону, с древнейших времен в квартале Гелиополя, т. е. в городе Гела жили жрецы, которые занимались философией и астрономией. Самые древние заклинания были составлены именно Гелиополскими жрецами (Е.А.Уоллис Бадж, «Египетская книга мёртвых», М-СПб., Ексмо, 2005, стр.310). Символ Гель в источниках пишется также Галаад в котором жили измаилтяне. В Ветхом Завете Галаад считается особым местом для Бога, и Бог называет Галаад – «Мой Галаад» (Пс.59:9). Но Галаад [ГЛД] – это и дом крайних шиитов-исмаилитов Гель, Гулат [ГЛТ], которые считают Али - Аллахом. Если учесть, что символ Али [Л] и есть символ Эль [Л], то согласимся, что небесное царство Эль (Израил) было сотворено именно в Галааде.
Жители Гела (Галааде/Гулат) шииты-исмаилиты известны также как суфии-батиниды, знающие внутренние смысли Корана и др. святых книг. Их называют также низаритами. А до ислама низариты Гела назывались назаретянами Галилеи. Согласно источникам, Низар - гордость расы и он живой, но его не видно. Он вечно живет и царствует (Л.В.Строева, «Государства исмаилитов в Иране в XI – XIII вв.», М.,1987,стр.165,166,59). Стало быть, Низар является образом вечно живущего Бога. А таким являлся древнеегипетский Бог Асар/Осирис/Азер. А это означает, что Пенуэл, где Иаков боролся с Богом и стал называться Израилем, находится на древнем городе Гель (Гелиопол) Кавказской Албании. Если учесть, что согласно М. Хоренскому, после окончания строительства и Иерусалим стал называться Гелем, согласимся, что небесный Иерусалим и есть царство Израил (М.Хоренский, «История Армении», I/60). Именно здесь фараон Амон победив первичную материю, сотворил на эфире «Землю обетованную» – мир духов для рода бессмертного Бога Асара/Осириса. Искать эту землю на карте мира бессмысленно.
В этом статье мы расшифровали нескольких стих Торы. Вся Тора и другие священные книги написаны на птичьем языке мудрецов и посвящены сотворения Богом Амона-Ра на небесах - царства мертвых Бога Асара/Осириса.                                            
                                                                                                    Фирудин Гилар Бек

Обучаем «языку птиц» Царя Соломона


Учитесь, чтобы пережить «конца света». А после смерти, существовать в царстве Гора (Христа)


среда, 1 февраля 2017 г.

Обучаем «языку птиц» Царя Соломона

Эзотерик Фирудин Гилар Бек предлагает курсы по изучению «птичьего языка» Царя Соломона. 
В древней философии птица считался символом первичной материи и его частицей - человеческой души. «Птичий язык» считается языком первых людей-исполинов, пришедших с востока и построивших Вавилонскую башню. Это язык первичной материи, из которого состоит все на земле. Являясь языком древних царей и пророков, его называют также языком символов, эзотеризмом, суфизмом, герметизмом, кабалой и т. д. Все древние религиозные, философские и т. д. источники написаны на этом языке. Изучая этот язык, вы впервые за последнего тысячелетие начнете познавать Бога, Его творение, суть священных книг и т. д. И вы будете знать божественные тайны, столько же, сколько  знали древние цари и пророки. Больше вы не будете бояться конца света. Наоборот, будете желать, чтобы он быстрее наступил. Познав тайны, вы переживете судный день. А после смерти тела, дух ваш будет наслаждаться раем в небесном царстве Гора (Христа). Мы даем вам шанс прожить оба этапа жизни совершенного человека, подобно последователям Бога Гора.
Сегодня в мире никто не знает что и кто такое Бог. У нас же вы не только узнаете божественные силы и законы, но и познаете технологию сотворения из первичной материи космического человека, Бога Ра, рода богов, рая - небесного Иерусалима, рода избранных, простых смертных и т.д.

С трудами мастера вы сможете познакомиться на сайтах: 


Годичный курс
Этот курс состоит из 52 уроков в течение года. Каждый урок будет длиться час. Начало курса 28 марта 2017 года.
Набор слушателей производится по e-mail адресу: firudin@rambler.ru , gilar@mail.ru
Обращаться на русском или на азербайджанском (тюркском) языках



Двухчасовая лекция
В этой лекции будет изучена суть самого Бога. Что означает Eloahlah и другие имена Господа. Здесь разговор пойдет о познание первичной материи, о сотворении, сути конца света и жизни после него. Будет дано объяснение жизни Первого, Последнего Бога и т.д.
Эта лекция будет проводится по skype.
Набор слушателей проводится по e-mail адресу: firudin@rambler.ru , gilar@mail.ru 
Обращаться на русском или  азербайджанском (тюркском) языках. 

пятница, 23 октября 2015 г.

Aşura haqqında əsl həqiqətlər




Hər bir millətin qədimliyi və mədəni zənginliyinin əsas göstəricilərindən biri də onun adət-ənənəsi və mərasimləridir. Bu adət-ənənə və mərasimlərin kökünü axtarmaq, qədim həqiqətlərə aydınlıq gətirmək isə hər bir tədqiqatçının istəyidir. Əsil tədqiqatçı, mənafeləri kənara qoyub, yalnız və yalnız həqiqəti araşdırmalı və onu xalqa çatdırmalıdır. Məhz bu məqsədlə biz də Aşura mərasiminin kökünü araşdırmaq qərarına gəlib, mənbələrə məntiqlə yanaşmağa çalışdıq.
Aşura mərasimi haqqında söz demək üçün, qədim mənbələrdəki bu tip mərasimlərə nəzər salıb, onların nə məna kəsb etdiyini başa düşmək vacibdir. Adi insanın ölümü ilə əlaqədar keçirilən mərasimin belə böyük miqyasda minilliklər boyu davam etməsi ağlasığmaz bir hadisədir. Deməli, Aşura mərasimi bizə məlum olmayan hansısa İlahi varlıqla əlaqəlidir.
Misirşünas Erdmanın fikrincə Hüseynin mərasimi, yəni Aşura – Tammuz/Ta-uz şəbihi ilə əlaqədar keçirilən mərasim ilə bağlıdır (Б. А. Тураев, «История древнего востока», I cild, səh.147). Bu mərasim qədim Finikiya, Misir, Yunanıstan, Suriya və s. ölkələrdə keçirilirdi və mənbələrdə Tammuz/Ta-uz, Osiris/Oziri, Adonis, Attis, Kibela və s. Allahların ölüb-dirilməsi mərasimi adlanırdı. Həqiqətən də, müsəlmanlarda matəm günü olan Aşura axşamı, yəni məhərrəm ayının 9-cu günü Tasua/Tasus adlanır ki, bu da Ta-uz adına, yəni Tammuz mərasiminin adına çox uyğun gəlir. Bu matəm mərasimindəki ağlaşma isə Təziyə adlanır ki, bu da Ta-uz simvolu ilə eynidir. Belə çıxır ki, Aşura mərasimi adi insanın ölümü ilə yox, bilavasitə Allahla bağlı mərasimdir ki, biz bu haqda demək olar ki, heç nə bilmirik.
Qədim folklorun tədqiqatçısı C. Frezerin yazdığına görə qədim Finikiya, Misir, Yunanıstan, Suriya və s. ölkələrdə keçirilən Tammuz/Ta-uz, Adonis, Attis və s. Allahların ölüb-dirilməsi mərasimləri eynidir və öz köklərini qədim Misirdə keçirilən «Oziri Allahının ölüb-dirilməsi» mərasimindən götürmüşdür ki, bu mərasim sonralar xristianlıqda İsanın ölüb-dirilməsi kimi qalmışdır.
Finikiya ibadətgahı olan Biblosun Astartasında Adonisin ölümü hər il xüsusi mərasimlə keçirilirdi. Bu zaman insanlar ah-zar edir, öz sinələrinə döyür və inanırdılar ki, növbəti gün ilahi Adonis həyata qayıdacaq və hamının gözü qarşısında ərşə yüksələcək (Дж. Фрезер, «Золотая ветвь», M.1986, səh.316). Kibela və Attisin böyük yaz bayramının Roma, Friqiya variantına görə 22 martda meşədən şam ağacı qırılaraq məbədgaha gətirilir. Onu müqəddəs hesab edərək, parçaya bürüyüb üstünə gül tökürdülər. 23 martda əsasən nəfəs alətləri çalınırdı. «Qanlı» üçüncü gün baş kahin öz venasını kəsir, aşağa təbəqəli kahinlər isə baraban və digər alətlərin qarışıq səslərinin müşayəti ilə başlarını əsdirərək dağınıq saçla, ağrı hissiyatını itirib quduzluq halına gələnə qədər fırlanırdılar. Daha sonra onlar bıçaq və s. alətlərlə özlərini yaralayıb, qanlarını qurbangaha və müqəddəs ağacın üzərinə tökürdülər. Eyni mərasimi Avstraliya aborigenləri də keçirirdi. Belə ki, onların kahinləri özlərini axtalayır və bədən üzvünü ilahə heykəlinin altına atırdı. Daha sonra isə onu yerdə basdırırdılar ki, Attis Allahı qayıtsın. Qədim şərqin ən populyar yeri olan İerapolisdə, Astartanın məbədgahında keçirilən bu tip mərasimlərə varlılar Assuriya, Babil, Finikiya, Ərəbistan və s. ölkələrdən axışıb gəlirdi. Baraban və qışqırıq səsilə axtalanan kahinlər özlərinə bıçaqla zərər yetirir və ekstaz halına gəlirdilər (orada səh.328,329,332). Kiçik Asiyada Kibelanın, Attisin bu böyük yaz bayramı, yəni ölüb-dirilən Attis, Adonis,Tammuz, Kibela və s. Allahların bayramı Gilar bayramı adlanırdı (Е. Ярославский, «Как родятся, живут и умерают Боги», М., 1941, səh.83,86).
Herodota görə, Oziri (Osiris) Allahının qəbri aşağa Misirin Sais şəhərində yerləşirdi və buradakı gölün ətrafında xalq gecələr Oziri Allahının əziyyətlərinin şəbihini çıxarırdı. İldə bir dəfə keçirilən bu mərasimdə Allahın ölməsinə münasibətini bildirərək insanlar hönkürtü ilə ağlayır və öz sinələrinə vurub, İsidanın Ozirisi diriltməsi üçün getdiyi yolu təsvir edirdilər. Qeyd edək ki, «ölüb-dirilən Attis Allahı»nın  mərasimi martın 24, 25-də keçirilirdi ki, bu gün də eyni zamanda Xristosun ölüb-dirilməsi günü sayılırdı. Maraqlı faktdır ki, xristian və bütpərəstlərin ölüb-dirilən Allahlarının  mərasimi eyni ərazidə və eyni vaxtda keçirilirdi. C. Frezer yazır ki, buna görə xristian və bütpərəstlər arasında mübahisələr olurdu. Bütpərəstlər, xristianların «ölüb-dirilən Xristos»un mərasimini saxta adlandırıb, öz mərasimlərinin daha qədim olduğunu iddia edirdilər (orada səh.350,351, 339). Bütün bu mərasimlərin kökü isə bilavasitə qədim Misirin «ölüb-dirilən Oziri» (Osiris) Allahı haqqındakı rəvayətlə bağlıdır ki, onun da yaşı 5500 ildən artıqdır.
Qədim Misir rəvayətinə görə Allahın ilkini olan Oziri (Azər – F. G. B.) dünyaya hakim kimi gəlir və insanları heyvan səviyyəsindən çıxarıb, onlara buğda əkməyi, şərab çəkməyi və s. mədəniyyət öyrədir. Lakin kiçik qardaşı Set ona həsəd apararaq, öz 72 yoldaşı ilə onu xaincəsinə öldürür. Ozirinin arvadı İsida isə, oğlu Qorla yenidən Oziri Allahını dirildir və o əvvəlki kimi dünyaya hakimlik etməyə başlayır. Rəvayətin açması müəllifi olduğum «Batini-Quran» kitabında geniş verilmişdir (sayt: http://hosting.bakinter.net/torah/index.html).
Kibela, Attisin və s. Allahların bu böyük yaz bayramının 22 martda keçirilməsi, bu bayramın Novruz bayrami ilə eyniliyi mənasındadır. Novruz bayramında keçirilən törəndə Kosanın ölməsi və sonra birdən dirilməsi, bu bayramın bilavasitə qədim Misir Allahının ölüb-dirilməsi bayramı olması deməkdir. Ümumiyyətlə, “Kosa” [KS] rəmzi sufilikdə eyni mənalı “XZ”, “HS” və s. rəmzlərlə eynidir ki, Novruz bayramındakı Xızır rəmzi də bu rəmzdən yaranmışdır. Novruz bayramında “Xızır, Xızır Xız gətir, var dərədən od gətir” deyimi isə onu göstərir ki, Kosa, Xızır obrazları ölümsüzlüklə və bu ölümsüzlüyü verən “xız” enerjisi ilə, yəni yer kürəsini əhatə edən ilahi od - ilkin materiya ilə bağlıdır. Ən qədim Misir yazılarında “XZ”, “KZ” və s. oxşar rəmzlər həyat enerjisini, yəni ilkin materiyanı bildirirdi. Deməli, Kosanın obrazı, Prometey (Musa peyğəmbər və s. obrazlar) tərəfindən yerə gətirilmiş bu ilahi odun, yəni ilkin materiyanın obrazıdır ki, məhz bu enerjinin hesabına insan - kamil insana (Homo sapiens) çevrilmişdir.
İslama görə Novruz bayramı Həzrəti Əli-nin doğum, taxta çıxdığı və Fatimə ilə evləndiyi gün hesab edilir. Lakin bu bayram eyni zamanda Həzrəti Məhəmmədin peyğəmbərliyə məbus olduğu, Cəmşid padişahın Azərbaycanda taxta çıxdığı, Həzrəti Adəmin yaradıldığı, Yunus peyğəmbərin balığın qarnından çıxdığı və Nuh peyğəmbərin gəmisinin qayaya oturduğu və s. gündür (sayt: http://www.sarigelin1.com/Az/QonaqShairler/HSherghi/HSherghi_1.html). Bu isə o deməkdir ki, İslam dini özü VII əsrdə yox, daha qədimdə yaradılmışdır.
İbn Fəhd Hillinin (841 h.q) «Əl-muhəzzəbul-bare» kitabına görə İmam Sadiq buyurmuşdur: «Novruz günü Allahın Rəsulunun Qədir-xumda müsəlmanlardan möminlərin əmiri Əli barədə beyət aldığı və müsəlmanların onun vilayətini təsdiq etmələrini istədiyi gündür. Bu beyətdə möhkəm duranların xoş halına və bu beyətdən boyun qaçırıb onu sındıranların vay halına. Bu, Allah-Taalanın əmri ilə Peyğəmbərin Əlinı cinlərin məntəqəsinə göndərib onlardan əhd-peyman almasını istədiyi gündür. Bu, Əlinın Nəhrivanlılara qələbə çaldığı və Zussədiyyəni qətlə yetirdiyi gündür. Bu, İmam Zamanın zühur edəcəyi və Allahın izni ilə Dəccala qələbə çalıb, onu Kufənin zibilxanasında dara çəkəcəyi gündür...» (sayt:  http://kovser.az/index.php?adid=MjAvMi50eHQ=). Əllamə Məclisinin (1111 h.q) «Biharul-ənvar» kitabına görə isə İmam Sadiq demişdir: «Novruz günü, Allahın bəndələrindən Ona pərəstiş edib şərik qoşmamaları, Peyğəmbər və onların höccətlərinə tərəfdar olmaları və İmamlara iman gətirmələri üçün əhd-peyman aldığı gündür. Bu, günəşin çıxdığı, küləklərin əsməyə başladığı və torpaqdakı güllərin bəhrələndiyi gündür. Bu, Nuh gəmisinin Cud dağının sahilinə çıxdığı və ölüm qorxusundan ev-eşiklərindən çıxmış minlərlə insanın dirildiyi gündür. Bu, Cəbrailin İslam Peyğəmbərinə nazil olduğu və Peyğəmbərin İmam Əlinı Məscidul-Həramda Qureyşin bütlərini sındırmaq üçün çiyninə çıxartdığı və həmçinin İbrahimın bütləri qırdığı gündür. Bu gün Peyğəmbərin səhabələrinə Əli ilə beyət etmələrinə göstəriş verdiyi və Əlinı cinlərin yanına beyət almaq üçün göndərdiyi gündür” (yenə orada).
Yazdıqlarımızdan belə çıxır ki, Novruz bayramı adi bayram yox, bir neçə mistik hadisənin bayramıdır. O eyni zamanda axirətdə zühur edəcək imam Əlinin bayramıdır ki, bu da qədim Misir Allahı olan Ozirinin, yəni Azərin yenidən dirilməsi mənasındadır. Bu o deməkdir ki, Novruz bayramı qədim Misirin “ölüb-dirilən Oziri” bayramındakı Ozirinin dirilməsi hissəsidir. Ozirinin ölümlə bağlı hissəsi isə bu günə “Aşura” adı ilə gəlib çatmışdır. Nəzərə alsaq ki, Oziri Allahını Assuriya və s. ölkələrdə Aşşur adlandırırlar, onda razılaşarıq ki, Asur/Aşur sözü də Oziri/Azər mənasındadır. Azər rəmzinin pəhləvicə “od” mənasını verməsi və ədəbiyyatımızda –“Nuri-Azər”, yəni Allahın nuru mənasında olması bu rəmzin bilavasitə ilkin materiya mənasında olması deməkdir.
          Aşura mərasiminin adı mənbələrdə «Şaxsey-Vaxsey» kimi də qeyd olunur ki, sufilikdə bu rəmzlər Şah-Say və Bəg-Say mənasında izah olunur. Say sözü şifahi xalq ədəbiyyatımızda qoruyucu ruh, elin ruhu və Allah mənasında işlənilir. Deməli «Şaxsey-Vaxsey» mərasimi, dünyaya şah kimi, bəg kimi gəlmiş Allahın ölümünün mərasimidir.
Kərbəla müsibətində «qətlə yetirilən» İmam Hüseynin oğullarının Əsğər və Əkbər adları, sufilikdə «ilahi od» (Quranda Sokar) və Böyük Allah mənasındadır. Kərbəla rəmzi isə sufilikdə Qor-Baal (Balaat) mənasında «Qor vilayəti», yəni ruhlar dünyası fikrini ifadə edir. Belə çıxır ki, Kərbəla müsibəti zamanı, Əsğər və Əkbərin öldürülməsi dedikdə, Allah tərəfindən insanlara verilmiş «ilahi od»un və bu oddan yaradılmış Kosmik insan Kəbirin (Əkbər) sonu başa düşülməlidir ki, bu da göydəki dünyanın sonu deməkdir. Qeyd etmək istərdik ki, Tövratda, Allahın dünyanı yeddi günə yaratması qeyd olunur ki, bu da bilavasitə qurbanla göydə yaranan ruhlar dünyasına aiddir. “Kniqa Qora ili rasşifrovka Torı” kitabında biz bu yaradılışın qısa məzmununu açmışıq və s. (sayt: http://hosting.bakinter.net/torah/index.html).
Aşurada ölənlərdən biri də Qasimin nişanlısı, imam Hüseynin qızı Səkinədir (Vəfati – Səkinə) ki, sufilikdə bu rəmz (Sakin/Skiniya) «Allahın mövcudluğu» mənasındadır. Digər tərəfdən Qasim adı «Qas» [QS] rəmzindən yaranmışdır və bu rəmz yəhudi, xristian mənbələrində Aqios [QS] və Aqiazo [QZ] kimi yazılaraq müqəddəs mənasını verir. İslamda Əqsa [QS] kimi qeyd olunan Qas [QS] rəmzi, Kitabi Dədə Qorqudda Oğuz kimi, qədim Misir yazılarında isə «KZ», yəni «həyat enerjisi» mənasında işlənmişdir və ilkin materiyanı bildirmişdir. Mənbələrdə bu rəmzlərin yerinə əsasən «müqəddəs» mənasını verən yəhudilərin «kodeş», yəni Qades/Qüds/Kadus (islamda əqdəs, kuddus) rəmzi işlənir. Qeyd edək ki, Hüseyn və Həsən adlarınının «HS» rəmzləri, xristianların Qospod rəmzi də bu rəmzdən yaranmışdır. Bu isə o deməkdir ki, Hüseynin mərasimi Prometeyin (Allahin obrazı) göydən yerə gətirilmiş “HS”, ”XZ” ilahi odunun, yəni ilkin materiyanın yoxa çıxmasının mərasimidir.
Məlumdur ki, imam Hüseyn 72 əshabəsi ilə şəhid olmuşdur ki, buradakı 72 rəmzi də qədim Misirlə bağlıdır. Belə ki, rəvayətə görə Oziri Allahını Set öz 72 dostu ilə qətlə yetirir. Əgər Aşurada 72 rəmzi ölənlərə aiddirsə, qədim rəvayətdə bu rəmz öldürənlərə aid edilir. Qədim mənbələrdə 72 rəmzi göydəki ruhlar dünyasının rəmzidir və onun sonu da «dünyanın sonu» mənasındadır. Deməli, imam Hüseynin 72 əshabəsinin ölümü dedikdə, axirətdə, Rəhmanın göydə yaratdığı ruhlar dünyasının məhv olması başa düşülməlidir.
 Yazdıqlarımızdın belə çıxır ki, Aşurada müqəddəslərin ölməsi rəmzində, 5500 il bundan əvvəl Allah tərəfindən yaradılmış ruhlar dünyasının məhv olması nəzərə çatdırılır. Həzrəti Hüseynin mənbələrdə Sultani-Neynəva adlanması, yəni Nineva-Kufə (Nun-Qaf rəmzləri) səhrasında məhv olması rəmzi, onun, qədim Misir mənbələrində Nun adlanan ilkin sularda, yəni işıq okeanında məhv olması deməkdir.
Qədim Misir yazılarına görə, Misirin Ra-Amon (Amon-Ra) Allahı, ilkin Nun sularında, milyonlarla qurban hesabına ruhlar dünyası yaratmış və özü də onun daxilində Allaha çevrilmişdi. Quran bu hadisə belə təsvir olunur: «O elə bir yaradıcıdır ki, yerdəki hər şeyi sizin üçün yaratdı: sonra iradəsini göyə yönəldib onları yeddi göy olaraq düzəltdi…  Allah göyləri dirəksiz ucaltdı, sonra öz taxtında qərar tutdu və günəşi, ayı özünə tabe etdi… Rəhman ərşə hakim oldu (Quran 2:29, 13:2, 20:5). Rəhmanın ərşə hakim olması qədim Misir yazılarında Amon Allahının Şərqə - göyə qalxması (ərşə ucalması – F. G. B.) və Ra günəşi ilə birləşməsi kimi təsvir olunur: «Otuzuncu ilin, subasmanın üçüncü ayı, yeddinci gün Allah özünün göydəki sarayına (günəş Allahının göydəki evi) qalxdı, aşağı və yuxarı Misirin şahı Sexotepibre, O göyə ucaldı və günəş diski ilə birləşdi, «İlahi bədən», onu yaradana qovuşdu. Paytaxt sükutdadır, ürəklər qəmgindir, Böyük darvazalar bağlandı, saray əyanları, başlarını dizlərinə əyib əyləşmişlər, xalq ah-zar içindədir» (“Сказки и повести древнего Египта», Л.1979, səh.9). Bu yazılarda Amon Allahının ölümündən sonra, onun ruhunun göyə qalxaraq, sağlığında göydə yaratdığı Ra – günəş diski ilə birləşməsi və Ra-Amon/Ra-Əman, yəni Rəhman Allahına çevrilməsi təsvir olunur. Dahi Firdovsi, Allahın bu göyü tutuması hadisəsini «Şahnamə»sində Cəmşidlə bağlayır və qeyd edir ki, o hansısa dənizi keçərək, göyə ilk ayaq açır. Göydə kəyan taxtı qurub, divin çiynində taxta çıxan Cəmşid fəzada günəş tək qərar tutur (Firdovsi, «Şahnamə», B.1987, səh.33). C. Frezerə görə isə, məhz Silvi şahlarının banisi öləndən sonra Allaha çevrilmiş və Alban dağlarındakı şəhərin üstündə qərar tutmuşdur  (Дж. Фрезер, «Золотая ветвь», M.1986, səh.147). Belə çıxır ki, göyə, yəni ərşə yüksələn Ra-Əman elə islamda Rəhman kimi qeyd olunan tək Allahdır və o Azərbaycan ərazisindəki Alban dağının üstündə qərar tutmuşdur.
Aşuranın atributlarından biri də «ələm götürmə» mərasimidir ki, bu mərasimi başa düşmək üçün qədim həqiqətləri bilmək vacibdir. Kainatın sirlərini ilk dəfə dərk edən Misir piri (firon) Amon, göydən yerə ilahi od (dirilik suyu) gətirmək və ondan ruhlar dünyası yaratmaq üçün, dirilik suyunun özündən, yəni ilkin materiyadan magik rituallar vasitəsilə bir cüt gözəgörünməz əl düzəltmiş və onu öz əllərinin kölgəsi adlandırmışdır. Məhz bu Əl-in köməyi ilə o göydəki ruhlar dünyasını və digər şeyləri yaratmışdır. Qədim yazılarda «Aşiratın barmaqları» (Aşşur/Assur/Usir/Azər) kimi qeyd olunan bu bir cüt əl, qədim Misir yazılarında «Ka», yəni «Ağa» adlandırılır və rəsmlərdə Allahın başının üstündə göstərilir. Qədim Misir kitabələrində, insan və s. varlıqların üzərinə günəşdən uzanan əlin («ələm») və bir-biri ilə qol vasitəsilə birləşən bir cüt əlin və s. rəsmləri geniş yayılmışdır. Deməli, Aşura günü keçirilən «Ələm götürmə» ənənəsi də qədim Misirdə Allahın müqəddəs sayılan bir cüt əli ilə bağlıdır. Allahın bir cüt əllərinin olması, lakin onun formasının qeyri müəyyənliyi Quranda (38:75), İbn Ərəbinin, Əşarinin və s. kitablarında qeyd edilmişdir. Ələmin cuşa gəldiyini görən hər bir adam təsdiq edə bilər ki, bu adi hadisə yox, bilavasitə Allahla bağlı hadisədir.
Aşuranın sonunda, «əsirlərin qayıtması» mənasını verən «Riəti-Üsəra» rəmzi axirətdən sonra Üsarə kimi qeyd olunan Osirisin (Oziri/Azər) dirilməsi deməkdir ki, bu zaman birinci ruhlar dünyasının yerinə ikinci ruhlar dünyası yaranmalıdır. Quranda (14:48) bu hadisə «torpaqların dəyişdirilməsi» kimi qeyd olunur. Əsirlər gecəsinin Şami-Qəriban adlanması isə «Səma-Qor» mənasında səmada yeni Qor dünyasının (Qərəə - Quran) yaranması deməkdir.
Bütün bunlar o deməkdir ki, biz dinimiz haqqında çox həqiqətləri bilmirik. Son dövrün araşdırmaları da sübut etmişdir ki, bu günə qədər əsil ərəb ölkəsinin, əsil Misirin də harada yerləşdiyi çox müəmmalıdır. Müqəddəs kitablarda Ərəbistan rəmzi – «Şərq ölkəsi» (Библия, Bıt. 25:6), əhalisi isə «şərqin əhalisi» (Библия, Sud. 6:3, 7:12) kimi qeyd olunur. Qədim Misir mətnlərində Şərq «Allahın ölkəsi» sayılır, çünki, «Günəş şərqdə öz gənc şanı ilə qalxırdı». Qurana görə Allah, günəşin qalxdığı bu yerdə yaşayan xüsusi seçilmişlər nəsli ilə öz arasında pərdə yaratmamışdır, yəni Allahin sirrini məhz onlar bilmişlər (Quran, 18:90, 18:84). Lakin, tarixçi İ. Dyakonovun yazdığına görə, hələ e. ə. VIII əsrə aid Assur yazılarında Midiya ərazisində, yəni Azərbaycanın cənub bölgəsində «şərqin ərəbləri» ölkəsi mövcud olmuşdur (И. Дьяконов, «История Мидии», M.1956, səh.219, 220). 
Yunan mifologiyasında “Ereb” rəmzi xaos mənasında göydə yaradılmış el fikrini ifadə edir. “Şərq” rəmzi də, dahi azərbaycan filosofu Şihabəddin Yəhya Sühravərdinin «Şərq» fəlsəfəsində göyləri və göydəki dünyanı bildirir. Görkəmli etnoqraf Q. Qeybullayev isə «şərq» rəmzinin bilavasitə Albaniya ilə bağlı olduğunu yazır. Əgər C. Frezerin, Silvi şahlarının banisinin öləndən sonra Allaha çevrilməsini və Alban dağlarındakı şəhərin üstündə qərar tutmusı faktını nəzərə alsaq, razılaşarıq ki, qədim mənbələrdəki Ərəbistan rəmzi məhz Azərbaycanın Alban dağlarında yaradılmış ruhlar dünyası mənasındadır.
Təbəri qeyd edir ki, ərəb geneoloqlarına görə indiki ərəblər əsl ərəblər deyil. Əsil ərəblər cədis, ad, samud və s. tayfalarıdır ki, İslama qədər köçüb getmişlər (Təbəri I, s. 215). Cədis tayfasının Kadus olduğunu nəzərə alsaq, başa düşərik ki, əsl ərəblər hələ e. ə. VIII əsrdə Azərbaycan ərazisindəki Midiyada yaşamış və bu gün pir, bəg, seyid, şıx və s. adlandırılan Azəri tayfalardır. Tarixçi B. A. Turayev də xüsusi qeyd edir ki, marlar ölkəsi olan Kadeş, yəni Kadus – Aziru (Azəri) şahlığıdır. Qədim Misir yazılarına görə də İran dağlarında yerləşən məhz bu Oziri/Azəri eli (Osiris) Allahların vətəni sayılmışdır.
 Əhdi-Ətiqdəki Yezekiil peyğəmbərin kitabına görə Misir ölkəsi Assur ölkəsi ilə eynidir və dünya ağacı timsalında Allahın ilkin materiyadaki, yəni göydəki eli mənasındadır (Библия, Езек.31:3,4,7). Məşhur tədqiqatçı D. Rola görə Misir rəmzi M-Əsər, yəni “Əsərdən doğulmuş” (Osiris/Oziri) mənasındadır ki, bu da Misir, Aşşur/Assur/Assuriya (Azəriyyə) rəmzlərinin bilavasitə Usir/Osiris/Azər elinə aid edilməsi deməkdir. Belə çıxır ki, qədim mənbələrdəki Ərəbistan, Misir, Assur və s. rəmzləri göydə yaradılmış ruhlar dünyasına aiddir.
Şərq, qədim Misir yazılarına görə böyük Allahların, əsasən də Geliopolun (Gel şəhərinin) baş Allahı Ra – Xaraktinin, yəni Ər Qorqudun (Xorxut) sevdiyi yer olmuşdur. Lakin Gel eli eyni zamanda Məhəmməd peyğəmbərin və imam Əlinin də evidir. Buxarinin hədisinə görə Məhəmməd peyğəmbərin Məkkədəki evi elə vərəsəliklə Əlinin qardaşı Akilə [KL], yəni Gelə [GL] çatmış evdir. Bu isə o deməkdir ki, Məhəmməd peyğəmbər də Gel rəmzi ilə, yəni qədim Geliopol şəhəri ilə bağlıdır. “Məhəmməd” rəmzi sufilikdə “Midiya maqı” fikrini ifadə edir ki, bu rəmz həm “dünya”nı yaradana, həm axirətdə gələn Mehdiyə aid edilməlidir. Deməli, həqiqətən də Ərəb ölkəsi deyəndə, indi özlərini pir, şıx, seyid və s. adlandıran Azəri türklərinin ölkəsi başa düşülməlidir. Ərəb rəmzinin mənbələrdə “arap” [RP] kimi yazılışı isə onu göstərir ki, bu rəmz məhz “pir” [PR] , yəni Misir fironlarının nəslinə aid edilməlidir. Çünki qədim Misirdə müqəddəslər nəsli pir (pirao) adlandırılırdı ki, bu rəmz indi də Azəri müqəddəslərinə aid edilir.
Strabona görə qədim dövrdən Gel şəhərində, yəni Geliopolda fəlsəfə və astronomiya ilə məşğul olan kahinlər yaşamışlar (М. А. Коростовцев, «Религия древнего Египта, М., 1976, səh.58). Ən qədim ovsunlar da Geliopol kahinləri tərəfindən tərtib edilmişdir. Əflatuna görə də dövləti xoşbəxtliyə yalnız Gel filosofları çatdira bilər. Əgər nəzərə alsaq ki, Qurana görə də Allah, məhz bu filosoflar nəsli ilə öz arasında pərdə yaratmamışdır, razılaşarıq ki, İslam müqəddəsləri də məhz bu nəslin nümayəndələridir.
Tarixçisi M. Xorenatsiyə görə Yerusəlim şəhəri tikilib qurtardıqdan sonra Gel adlanmağa başlayır. Yerusəlim rəmzinin mənbələrdə Səlim kimi yazılışı, bu rəmzin isə eyni zamanda Mədinət əs-Salam rəmzi ilə eyniliyi onu göstərir ki, sasanilərin əl-Mədain adlandırdıqları Midiya şəhəri elə Məhəmməd peyğəmbərin Mədinə şəhəridir. Mənbələrə görə, Midiyanın Gel şəhərinə gələn Gelam (Kəlim-Ullah) bura Gelarküni adını verir və məhz burada doğulmuş sak (İsağ) nəslindən olan kiməsə Alban torpaqları əbədi verilmişdir.
Gelarküni adındakı “Kün” rəmzi Qurandakı “Ol!” əmri ilə bağlıdır. Məlumdur ki, Allahın “Kün!” əmrindən (Əmir/Mir rəmzləri) Adəm və İsa peyğəmbər yaranmışlar. Gelarküni rəmzinin mənbələrdə eyni zamanda Qarni [QRN] adlandırılması o deməkdir kı, Quran/Qərəə [QRN] rəmzi də, yəni Qor Allahı da bilavasitə Gel eli ilə bağlıdır. Əgər nəzərə alsaq ki, Kiçik Asiyada Kibelanın, Attisin böyük yaz bayramı, yəni ölüb-dirilən Attis, Adonis,Tammuz, Kibela və s. Allahların bayramı Gilar bayramı adlanırdı, onda razılaşarıq ki, Hüseynin mərasimi bilavasitə burada yaşayan Əli nəslinin mərasimidir. Bu ölüm isə, sözlə ilkin materiyanı idarə etmək qüdrətində olan bu bəglərin sözünün qüdrətinin itməsi mənasındadır. Başqa sözlə, bu - pir, seyid və s. adlandırdığımız Azəri müqəddəslərinin cəddlərinin (İlahi nur) gücünün yoxa çıxması mənasındadır. Azərbaycanın cənub bölgəsinin seyidləri indi də açıq iddia edirlər ki, biz adi insanlar deyilik, çünki biz Allahın nurundan yaranmışıq. Deməli, Aşura - adi insanın ölümü ilə yox, Allah tərəfindən Azəri müqəddəslərinə verilmiş ilahi nurun yox olması ilə bağlı keçirilən mərasimdır.
Sufiliyin ən ali məqamı olan Bəqa (Allahla vəhdət səviyyəsi - Bəg/Boq/Baqa) səviyyəsinə yüksəlmiş Gel bəglərinin şəhəri qədim Misir mənbələrində Biqqe adlanır ki, ərəb mənbələrində bu şəhər Bəkkə adlanır. Qurana və qədim Misir yazılarına görə Biqqe/Bəkkə evi dünyada ilk inşa olunmuş evdir (Quran, 3:97,98). Bəkkə rəmzi məbələrdə eyni zamanda Məkkə və ya Mükərrəm adlanır ki, bu rəmz də sufilikdə Maq-İrəm kimi açıqlanır. İrəm rəmzi Quranda, tayı-bərabəri olmayan “sütunlar şəhəri” kimi qeyd olunur (Quran, 89:7). Qədim mənbələrdə “sütun” rəmzi Herakla aid edilir ki, o məhz Gel elində ilan rəmzli ilkin materiya ilə “izdivac”da olmuşdur və bundan əjdahalar nəsli yaranmışdır.
Sanadan olan məcnun şair Əbdül Həzrətin “Nekronomikonun sirri” (“Əl-Əzif”) kitabına görə sütunlar şəhəri olan İrəm Zat əl-İmad (Midiya) şəhəri Böyük boşluqda, yəni göydə tikilmişdir. Rəvayətə görə, İrəm Zat ə-İmad şəhərini cinlər Ad oğlu Şəddadın əmri ilə qızıl və gümüş kərpicdən tikmişlər. Lakin mənbələrə görə dünyada cinlərin tikdiyi yeganə şəhər Süleyman peyğəmbərin tikdiyi Yerusəlim (Qüds) şəhəridir ki, onun də digər adı qeyd etdiyimiz kimi Gel şəhəridir. Qüds rəmzinin Kadus rəmzindən yaranmasını, kadus rəmzinin isə mənbələrdə yalnız Gel nəslinə aid edilməsini nəzərə alsaq razılaşarıq ki, Allahın göydə yaratdığı ruhlar dünyası məhz Gel dağlarının üstündə yaradılmışdır.
Bütün bunlardan belə bir nəticə çıxarmaq olar ki, Aşura mərasimi dedikdə, qədim Misirin Oziri (Azər) Allahının ölüb-dirilməsi mərasimi başa düşülməlidir. Bilavasitə axirətə aid olan bu mərasimlərin yaşı isə 5500 ildir və bilavasitə Azər Allahının eli olan Azərbaycanla bağlıdır.
Bu gün Aşura mərasimində keçirilən sinəvurma, zəncirdöymə və s. hərəkətləri arzuolunmaz hərəkət hesab edilir ki, bu da əcdadlarımızın ruhuna və Allaha hörmətsizlik deməkdir. Müasir din xadimləri bilmirlər ki, Allah real varlıqdır və hər şeyi görür. Lakin O, Lövhi-Məhvuzda əvvəcədən qeyd etdiyi zamanın yetişmədiyi üçün müdaxilə etmir. Vaxt yetişəndə, Allahın qanunlarına müdaxilə edən hər kəsi O, üç-dörd arxadönəninə qədər cəzalandıracaq (Библия, Исх.20:5). Heç kəsin buna şübhəsi olmamalıdır.
 Bütün bunlar haqqında daha geniş məlumat, minlərlə təkzibolunmaz faktlarla yazılmış «Batini-Quran» kitabında verilmişdir.

                                                          Firudin Gilar Bəg

вторник, 7 июля 2015 г.

Maxsud bəyin yazısına şərh


Maxsud bəyin yazısına şərh
Bu gün torpaqlarımız erməni qəsbkarları tərəfindən zəbt edilib və biz hələ də o torpaqları qaytarmaq cürətinə gəlməmişik. Niyə? Niyə bizim baş bilənlər milli ideologiya yaradıb, insanlarımıza keçmiş qüdrətimizi, qəhrəmanlığımızı aşılamırlar? Yaxşı tutalım ki, tarixi həqiqətləri bilmirlər. Bəs axı bilənlər var. Niyə onlardan istifadə etmirlər? Qədimdə, el dara düşəndə umu-küsülər unudular, ölkənin xeyri üçün nə lazımdırsa, həyata keçirilərdi. Bəs indi niyə ziyalılarımız torpaqları almaq üçün yollar axtarmırlar. Bildiyim qədəri ilə milli ideologiyanın yaradılması isə bağlı PA-na dəfələrlə müraciətlər edilib və hər dəfə də bu istəklər cavabsız qalıb. Görən nəyə görə, yuxarıda oturanla heç iş görmək istəmirlər.
Bu gün prezidentimiz erməni prezidenti ilə bərabər hüquqlu insan kimi danışıqlar aparır. Axı erməni haranın itidir ki, Azər oğlu ilə bərabər olsun. Ermənistan tarixində bu adi insanlar nifrətəlayiq gədələr hesab olunurlar və bizlərə ağa kimi, Allah kimi baxırlar. O qullar nəsli üçün biz – ilahiləşdirilmiş Allahlar olmuşuq və adi insanların ümumiyyətlə Allahlar, şahlar, peyğəmbərlər nəslinə torpaq iddiası absurddur. Bizimkilər bunu bilmir və onları bərabər hüquqlu insan sayır. Siz bir qədim sirləri biləni aparın o danışıqlara, görüm kimin cəsarəti çatar, bizimlə bərabər hüquqlu söhbət aparsın?
Rəhbərliyimiz Vatikana gedib, papın, popun əlindən öpür və ona bir “əlahəzrət”, yəni ali zatdan olam müqəddəs də deyir. O papa adi insandır və adi insanlar da onu özlərinə “müqəddəs” seçib ki, Allahın bundan heç xəbəri də yoxdur. Belə cəfəngiyyat olarmı? Xristianların ali başçısı – İlahi zahdan, yəni Xəzər/Azəri türk bəglərindən ola bilər. Çünki Allah məhz onları özünə qulluq üçün seçib və yalnız onların başçı olduğu icmaları qəbul edir. O seçilmişlər də bizlər – Azəri bəgləriyik və bütün xristian dünyasının Allah kimi qəbul etdiyi Qalileyanın, yəni Gel elinin Nizari müqəddəsləri də bizik. Xristianlığı da biz yaratmışıq və onların müqəddəs kitablarının da, apokrif yazılarının da, xristian ezoterikasının da elmi izahını biz verə bilərik. Nə vaxtdan adi insanların seçdiyi adi insan müqəddəs sayılır? Müqədədəslik Allah tərəfində yalnız və yalnız öz sevimlilərinə verilir.
Bizimlikər Avropaya gedib, oranın başçıları ilə - aşağa təbəqəli insanların yuxarı təbəqəli insanla görüşdüyü kimi görüşür və təbii ki, onlar da bizlərə yuxarıdan baxırlar. Axı sən niyə onlarla görüşə bir sirləri biləni də aparmırsan ki, onların heç birinin əsilzadə olmamasını üzlərinə söyləsin və sözlə onaları “ayaq altına salsın”. Min illər bütün dünya ölkələrinin şahlarının tacını biz Azəri bəgləri qoymuşuq. Son min ildə isə biz heç kimin başına tac qoymamışıq. Yəni bu gün dünya zadəganları, şahlar nəsli – heç də Allah tərəfindən qəbul edilmiş sayılmamalıdır. Onlar yalançı şahların törəmələridirlər və bizimlə bərabər tutulmağa heç cür layiq ola bilməzlər.
Bu gün dünyanı idarə edən mason lojaları, müxtəlif klublar, təşkilatlar yaranıb ki, dünyanı özləri istədiyi kimi idarə edirlər. Əslində isə bütün masonluğu, gizliliyi biz – batini nizari assasinlərinin nəsli xüsusi olaraq yaratmışıq. İndiki saxta masonlar isə ümumiyyətlə bu iş haqda olan bilgiləri yaddan çıxarıb, öz “məntiqləri” əsasında dünyanı idarə edirlər. Bunları isə yalnız sirləri bilən - o saxta masonların, lordların və s. “gözəgörünməz başçıların” başına qaxa bilər.
Lakin bizlərdə sirləri bilənlər, təsadüfi vəzifə almış məmurlar tərəfindən düşmənə çevrilib. Hamı onun elmindən bəhrələnir. Onun adının çəkilməyinə isə yol verilmir. Ziyalılar, ermənilər kimi kütləvi şəkildə həqiqəti gizləməyi özləriə borc bilirlər. Kimi adladırlar? Kimin xeyrinə aldadırlar? Sirləri bilənlər sufi nəslidir ki, sən onu “görməsən” də onunçün fərqi yoxdur. Sufi öz Allahına və xalqına ləyaqətlə, təmənnasız qulluq edir. O yalançı ziyalı deyil ki, vəzifəyə, maddiyata görə Allahdan dönsün. O öz həyatını, pis-yaxşı yaşayır və heç kimə də şikayətlənmir. Allahın yazdığı onun taleyidir və o bunu anlayıb, qəbul edir. Burda uduzan sufi deyil, xalqdır, ölkədir ki, başçıları - alimi yox, savadsızları vəzifəyə təyin edir. Bununla da xalqının, övladlarının gələcəyini təhlükə qarşısına qoyur.
Məncə prezidentimizin yeganə səhvi – kadr seçimidir. Lakin ən əsas da məhz kadr siyasətidir. Düzgün seçim olsaydı, adi səhvlər də gözə görünməzdi. Bizdə isə hər həftə kiminsə rüşvətxor olması, xalqı talaması və s. xəbəri yayılır. Ortada isə xalqın malı gedir, insanlar kasıblaşır və s. Ən qədim zamanlardan yüksək vəzifələrə yalnız əsilzadələr, müdriklər nəsli təyin olunardı. Bizdə isə əsilzadılər ümumiyyətlə adam yerinə qoyulmur, əksinə, məddahlığı, yaltaqlığı bacaranlara tam şəraitlər yaradılır və s. Bunun nəticəsi isə təbii ki, heç də yaxşı bir şey vəd etmir.  Allah özü xalqımıza kömək olsun.


Firudin Gilar Bəg